VOER HIER UW SLOGAN IN

Niet de strijd, maar het kind centraal


Ouders en Jeugdzorg is de bezemwagen van de jeugdzorg. Al sinds 1998 zetten ervaringsdeskundige vrijwilligers zich in om conflicten tussen ouders en jeugdbeschermers op te lossen.

 

Tot de doelgroep behoren ouders die te maken hebben met gerechtelijk opgelegde beschermingsmaatregelen: voogdijmaatregelen, uithuisplaatsingen en ondertoezichtstellingen. Het conflictueuze gedrag van de doelgroep is het gevolg van onmacht, wantrouwen of beperking, maar is nooit onwil. Het vertoonde gedrag wordt in sommige gevallen door de jeugdbescherming geïnterpreteerd als strijd met instanties.

 

Het wordt een onderbouwing voor een verlenging of verzwaring van de maatregel terwijl het een signaal is dat de hulpverlening door de ouder als negatief ervaren wordt. Hulpverlening die niet door alle betrokkenen als zinvol en positief wordt ervaren heeft minder tot geen kans van slagen. Dergelijke conflicten leiden tot beperkingen in het contact tussen kinderen en hun ouders als maatregel voor onrust in een gesprek tussen hulpverlening en ouders. Hiermee worden kinderen de dupe van conflicten tussen volwassenen. Het zijn de conflicten met de jeugdhulpverlening die maken dat er een algeheel gebrek aan vertrouwen in de hulpverlening is. De ouders verbergen hun problemen en zijn zorgmijdend hoewel wel hulpbehoevend. Soms heeft een ouder andere hulpverlening reeds de deur gewezen, soms begrijpt de ouder de aangeboden hulp niet goed (bijv. verstandelijke beperking of psychiatrisch probleem). Soms heeft de ouder zelf een verleden in de jeugdhulpverlening (zg 18-23 problematiek / jonge gezinnen met kinderen) waardoor zij hulpverlening niet zien als hulp maar als de vijand. Van deze gezinnen ziet Ouders en Jeugdzorg er zo’n 200 tot 250 per jaar in de provincie Noord Brabant.

 

Door niet de strijd maar het kind centraal te stellen kan gemiddeld 80% van deze gezinnen positief geholpen worden door de grote tijdsinvestering, het aansluiten bij de echte hulpvraag van het gezin door de ervaringsdeskundige en omdat bij ons niet de strijd maar het kind centraal staat. Ouders en Jeugdzorg heeft de afgelopen 20 jaar veel geïnvesteerd in de ontwikkeling van de ondersteuning en de samenwerking met alle partijen, waardoor we gezien worden als constructieve gesprekspartner van jeugdzorgwerkers, de wijkteams en de aanbieders van o.a. jeugdzorg, pleegzorg.

 

 

In de praktijk


Onze beroepskrachten trainen ervaringsdeskundige vrijwilligers om ouders in een jeugdzorgtraject van afhankelijkheid van ondersteuning te begeleiden naar zelfredzaamheid in al hun contacten met de (jeugd)hulpverlening. Dit gebeurt op alle gebieden waar een ouder in contact staat met een hulpverlener. Een ondersteuningstraject kent veel contacten en is intensief. De tijd die een vrijwilliger besteedt voor een ouder is gemiddeld 5 tot 10 uur per week. Afhankelijk van de gewenste snelheid en draagkracht/draaglast van de ouder worden stappen gezet om de ondersteuning op te bouwen naar een situatie van zelfredzaamheid. Middels supervisie, intervisie, teamoverleg en regelmatige trainingen wordt de kennis en kunde van de vrijwillige ondersteuners en beroepskrachten op peil gehouden. De ondersteuning van Ouders en Jeugdzorg heeft als doel om het gezin binnen een traject zo spoedig mogelijk op eigen kracht de samenwerking met hulpverlenende instanties op te pakken. Gemiddeld duurt zo’n traject 8 maanden.

 

 

Ervaringsdeskundigheid


Het relevant onderdeel van onze inzet is de ervaringsdeskundige ouder. Vooral ouders die zich in de steek gelaten voelen door de hulpverlening en/of sociaal netwerk hebben behoefte aan iemand die naast hen staat en begrip toont. Er is veel aandacht voor de voorgeschiedenis en het proces wat de situatie van de ouder veroorzaakt heeft. Juist het aansluiten bij het gevoel van de ouder en de empathische wijze van het probleem verkennen, maar ook de sterke kanten van een ouder onderzoeken, maakt dat een ouder die het vertrouwen in de hulpverlening is verloren (deze hulpverlening heeft immers ervoor gezorgd dat het gezin nu geen kinderen meer thuis heeft wonen) zich weer durft open te stellen. Intern opgeleid in het voeren van gesprekken, waarin deëscalatie en het harmoniemodel centraal staan, geeft de ervaringsdeskundige sturing aan een gesprek tussen ouder en hulpverlening. Ook is er voor als na het gesprek uitleg over de houding en het beeld dat de ouder neerzet bij anderen. De ondersteuner bespreekt wat de gevolgen van acties van de ouder kunnen zijn. Het kan gaan om sociaal-emotionele gevolgen voor het kind of juridische gevolgen op het gebied van beschermingstraject zoals minder omgang, langere uithuisplaatsingen. Cruciaal in zulke gesprekken is dat de ervaringsdeskundige begrip toont voor wat een ouder voelt of denkt, en waar mogelijk aansluit bij het verhaal en uit eigen ervaringen verbetersuggesties put. Onder de uitstromende gezinnen wordt een tevredenheidsmonitor afgenomen. Vier op de vijf gezinnen met ondersteuning weet de samenwerking met de jeugdhulpverlening alsnog te herstellen. Voor alle uitstromende gezinnen geldt dat zij een beroep op nazorg van Ouders en Jeugdzorg kunnen doen. Een kleine groep maakt hier gebruik van. Onder nazorg valt informatie, advisering en terugvalpreventie.

 

 

Aanvulling


Ouders en Jeugdzorg is een aanvulling op het bestaande aanbod van de in de jeugdwet beschreven cliëntvertrouwenspersoon (CVP) welke in Brabant wordt uitgevoerd door Zorgbelang. 

Zorgbelang werkt samen en verwijst door naar Ouders en Jeugdzorg en andersom. 

 

 beroepskrachten aanvulling